Çankaya’da bir ilkokul açılmıştı. Köşkün çevresinde bulunan bu okulu
bir gün Atatürk ziyaret etmiş. Öğretmen tahta başında öğrencilere ders
veriyormuş. Cumhurbaşkanı girer girmez saygı işaretini vermiş, çocuklar
ayağa kalkmış ve oturunuz işaretini verdikten sonra yüzünü tahtaya
çevirerek derse devam etmiş. Atatürk, beş on dakika ayakta ders dinlemiş
ve çıkarken öğretmen yine aynı ses, aynı eda ile çocukları ayağa
kaldırmış ve oturunuz işareti verir vermez derse devam etmiş.
Gazi kapıdan çıkarken yanındakilere:
– “Gördünüz mü öğretmeni? Cumhurbaşkanına önem vermedi” demiş ve ilave etmiş:
– “İlköğretmen vatanın en hayırlı elemanı. Onlar vatan çocuklarıyla o
kadar kaynaşmışlardır ki, adeta çocuklaşmalardır. Onların gözünde en
sevgili öğrencilerdir. Bu öğretmen
eğer dersini bırakıp saygısını göstermek için yanıma gelseydi ve
çıkarken beni merdivenlere kadar geçirse idi, öğrencileri gözünde
küçülür, belki prestijini kaybederdi. Öğrenci gözünde en saygılı, en
büyük adam öğretmendir.”